| Kanat | Kuşların ve uçucu böceklerin uçmalarını sağlayan organları |
| Kandemir | Sağlam kan, kanı sağlam olan kimse, sağlam demir |
| Kaner | Kanlı yiğit |
| Kapkın | Ansızın yakalayıp alabilen, ısırıp parçalayan, hemen kapan, alan, kapgın, kapan |
| Kaplan | Hindistan ve Afrika ormanlarında yaşayan, aslan büyüklüğünde, Postu çizgili, kedigillerden yırtıcı, güçlü bir hayvan |
| Karaalp | Karaalp yiğit |
| Karaca | Geyik türünden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı, Dağ keçisi, yaban keçisi, eti yenen bir kuş, (mecaz olarak) |
| Karacan | Yağız, bir ağaçcık, Dedem Korkut öykülerinde bir yiğit |
| Karan | Karanlık |
| Karanalp | Kara yağız yiğit |
| Karer | Yağız yiğit |
| Kartal | Kızıl kara tüylü, güçlü kıvırcık gagalı, iri ve güçlü, yıryıcı bir kuş |
| Kaya | Büyük ve sert taş kütlesi, pek sert |
| Kayaalp | Kaya gibi sert yiğit |
| Kayaer | Kaya gibi sert ve sağlam yiğit |
| Kayan | ("Kaymaktan") kayma işini yapan, akar gibi yer değiştiren, kayıcı, |
| Kayarak | Giden akarsu, sel, çığ |
| Kayatekin | Kaya gibi sağlam şehzade |
| Kayatimur | Kaya demir, sert demir |
| Kayatürk | Kaya gibi sağlam ve sert Türk |
| Kayı | Osmanlıların kökeni olan Oğuz boylarından birinin adı, sağlam, sert, güçlü, sağanak, bora |
| Kayıhan | Güçlü kağan, sert han, sağlam han |
| Kaynak | Bir suyun çıktığı yer, göze, pınar |
| Keskin | Çok kesici, iyi keser, çok sert, çok etkili |
| Keskiner | Sert yiğit, keskin erkek |
| Kılıçalp | Kılıç gibi keskin yiğit |
| Kılıçer | Kılıç gibi keskin yiğit, kılıç gibi yiğit |
| Kınay | Hiç durmadan çalışan, çalışkan |
| Kıraç | Su bulunmayan toprak, kurak toprak, verimsiz toprak |
| Kıralp | Rengi kırçıl olan yiğit, kırçıl renkli yiğit, kır yiğit |
| Kıraner | Vurup ezerek parçalayan yiğit |
| Kırca | Kırçıla yakın, kıra benzer, kır gibi |
| Kırhan | Kırçıl han |
| Kırtay | Kır renkli at yavrusu, kır renkli tay |
| Kırtekin | Kırçıl şehzade |
| Kıvanç | Mutlu bir olgudan duyulan şey, sevinç öğünç |
| Kıvançer | Sevinç olan yiğit, övünç olan yiğit, sevindiren kimse |
| Kıvılcım | Yanmakta olan bir şeyden çevreye sıçrayan ateş parçası |
| Koçer | Koç yiğit, yiğitler yiğidi |
| Koçhan | Yiğit kağan |
| Konur | Kumral, kestanerengi, açık sarı, boz ile sarı arası, (renk) süslü, çalımlı, kimseyi beğenmeyen, gururlu, kahraman, yiğit |
| Konuralp | Yiğitler yiğidi, onurlu yiğit |
| Konurata | Yiğit ata, onurlu ata |
| Konurbay | Onurlu ve varsıl, onurlu bey |
| Kor | İyice yanarak içine, özüne değin ateş olmuş kömür ya da odun parçası, (mecaz olarak) kıpkırmızı |
| Koralp | Kor gibi, kor ateş gibi yiğit |
| Koray | Kor gibi kızarmış ay, kıpkırmızı ay |
| Korcan | Kor ateş gibi kimse |
| Korel | Kor ateş durumuna gelmiş el |
| Korer | Kızıl ateş gibi yiğit, kor gibi erkek |