| Ece | (Öz Türkçe "eçü") ulu, ana, ileri gelen, başkan kraliçe, XIV Yüzyılda yaşamış bir türk komutanı, ağa, arkadaş, erkek kardeş |
| Ecebay | Varlıklı ve ulu kişi |
| Ecer | Güzel, yeni acar |
| Ecevit | Afacan, ele avuca sığmaz, çok yaramaz |
| Edgü | Iyi |
| Edgüalp | Iyi ve yiğit, iyi yiğit |
| Edgüer | Iyi kimse, iyi er, iyi yiğit |
| Edis | Değerli, ulu yüce, yüksek |
| Ediz | Değerli, ulu, yüce, yüksek |
| Efe | Özellikle Batı Anadolu yiğidi, yiğit, zeybek, ağa, ağabey, kabadayı |
| Efekan | Yiğit bir soydan gelen |
| Ege | Ulu, büyük, Türkiye ile Yunanistan arasındaki denizin adı |
| Egemen | Yönetimini kendi gücüyle, dışardan denetime bağlı kalmadan Sürdüren, üstün, sözünü, geçiren |
| Eğilmez | Hiçbirşey karşısında eğilmeyen, boyun eğmeyen |
| Eke | Usta, bilgili, deneyli, yetişkin, açıkgöz, zeki |
| Ekemen | Açıkgöz kimse, zeki kimse, bilgili, görgülü, deneyli kimse, eke |
| Eken | Toprağa tohum atan serpen |
| Ekener | Toprağa tohum serpen kimse |
| Ekin | Tahılın tohum olarak tarlaya atıldığı andan başlayarak harman Oluncaya değin aldığı duruma verilen ad |
| Ekiner | Tarımla uğraşan kimse |
| Elbek | İl beyi, ellerin beyi |
| Elbir | Uzlaştırıcı, arabulucu, bir işi birlikte yapan |
| Elçin | Deste, demet, bir tutam, bir avuç, kışın ocak başında, öten cırcırböceği |
| Eldem | Sevimli kimse, sıcak kanlı kimse, cana yakın kimse |
| Elgin | Evinden ocağından uzak düşmüş kimse, gurbete çıkmış kimse, Gurbetçi, elsever |
| Elgün | Kamu, herkes |
| Emek | Bir işin yapılmasında harcanan kafa ya da beden gücü, uzun ve özenli çalışma, çaba harcama |
| Enç | Güvenilir kimse, erinçli kişi |
| Ener | En yiğit, en er kişi |
| Engin | Yüksek olmayan, düzey bakımından düşük, denizin, karasularından Uzakta bulunan geniş bölümü, ucu bucağı görünmeyecek denli geniş |
| Enginalp | Engin yiğit |
| Enginer | Engin yiğit, engin er, engin kimse |
| Enginsoy | Geniş soy |
| Enginsu | Ucu bucağı görünmeyen su, açık deniz |
| Engiz | Ağaç filizi |
| Engür | Hepsinden gür olan |
| Enmutlu | Herkezden mutlu olan |
| Er | Erkek, yiğit, kahraman, yürekli, yetenekli, rütbesiz asker |
| Eracar | Güçlü er gürbüz kimse |
| Erakalın | Alnı açık yiğit, ak alınlı kimse |
| Erakıncı | Akıncı yiğit, akıncı asker |
| Eralkan | Al kanlı yiğit |
| Eralp | Yiğit erkek, yiğit kimse, yiğitler yiğidi, |
| Eraltay | Altay dağlarından gelmiş yiğit |
| Eran | Yiğit diye anılacak kişi; anmakta geç kalma |
| Erandaç | Başkasından anı kalmış yiğit |
| Eranıl | Yiğit olarak anılasın |
| Eray | Ay gibi yiğit |
| Eraydın | Aydın yiğit aydınlık yiğit |
| Erbaşat | Egemen olan yiğit |