İsim sözlüğü
| Özbilge | Özce bilge kişi, özü bilge |
| Özbilgin | Bilgin kimse, özce bilgil kimse |
| Özbilir | Her şeyin özünü bilir |
| Özbir | Özü sözü bir, doğru özlü |
| Özcan | Bir kimsenin kendi öz canı olan |
| Özçelik | Özü çelik olan kimse, sağlam özlü |
| Özçetin | Özü çetin olan kimse, çetin kimse |
| Özçevik | Hemen durum alabilen kimse, çevik kimse |
| Özdal | Dal gibi kimse, özü değerli |
| Özdeğer | Değerli kimse, özü değerli |
| Özdem | "İçsel varlığım olan" özü demir olan, demir özlü |
| Özdemir | Demir gibi kimse, özü demir olan, demir özlü |
| Özden | İçtenlikli kimse, içten davranışlı, içten, soyca temiz; özsu |
| Özdener | İçtenlikli davranan, kimse; soyca temiz yiğit |
| Özdilek | İçten dilenen şey, içsel dilek |
| Özdilp | Özü dilli, tatlı dilli |
| Özdinç | Dinç kimse, özü dinç |
| Özdoğa | Özce doğaya benzeyen kimse |
| Özdoğal | Özce doğaya uygun, doğal kimse |
| Özdoğan | Özce şahin gibi olan kimse |
| Özdoğru | Doğru kimse, özü doğru |
| Özduru | İçsel varlığı duru kimse, temiz kimse, özü duru |
| Özdurul | İçsel varlıkça durulaş, özünü durulaştır, duru özlü ol |
| Özek | Ağacın, bitkinin içi, özü, çalışkan, güç, soluk, nefes, okla Boyunduruğu birbirine bağlayan demir; bir şeyin ortası, göbeği |
| Özel | Yalnız bir tek şeye, bir ereğe ya da kimseye ayrılmış olan; her Vakit görülenden ayrı, alışılmıştan, olağandan ayrı |
| Özen | Bir şeyi elden geldiğince iyi yapmaya çalışma, özenme |
| Özenç | Bir şeyi elden geldiğince iyi yapmaya çalışma işi, özenme işi, özen |
| Özer | Özü yiğit, özce erkek, yiğit |
| Özercan | Özce erkek olan sevgili kimse, yiğit ve sevgil kimse |
| Özerdal | Özce yiğit ve dal gibi kimse |
| Özerdem | Özce erdemli kimse, özce iyilikçi, alçak gönüllü kimse |
| Özerk | Kendi kendini yöneten |
| Özerkin | Özgür kimse, özerk kimse |
| Özerol | Özce yiğit ol |
| Özertan | Özce şafak vakti gibi olan |
| Özertem | Özce erdemli kimse, iyilikçi, alçak gönüllü, erdemli kimse |
| Özge | Başka, ayrı; başka bir yaradılış ve huyda olan; iyi, güzel; Cana yakın, sıcakkanlı |
| Özgebay | Yaradılışça başka ve zengin kimse |
| Özgeer | Yaradılışça başka olan yiğit |
| Özgen | Yapıp ettiklerinden hiç kimseye karşı sorumlu olmayan, özgür |
| Özgenalp | Özgür yiğit |
| Özgenç | Genç kimse, özce genç |
| Özgener | Özgür yiğit |
| Özger | Özge er, başka er, özge yiğit |
| Özgü | Belli bir şeyde ya da kimsede bulunan, başkasında olmayan |
| Özgüç | Özü güçlü |
| Özgül | Pözü gül kimse; özellikle bir türle ilgili olan, o türe özgü olan |
| Özgüleç | Güler yüzlü kimse, özü güleç |
| Özgün | Hiç kimseye benzemeyen |
| Özgünay | Hiç kimseye benzemeyen ve Ay gibi kimse |
Toplam İsim Sayısı : 149
51 ila 100 arasındaki isimler gösteriliyor.